Seminarium magisterskie literaturoznawcze 09-SEMMGR-SKLI-14
Doskonalenie umiejętności czytania i analizowania literaturoznawczych tekstów naukowych w językach skandynawskich (ze szczególnym uwzględnieniem języka wiodącego) oraz poddawania ich krytycznej ocenie.
Kształtowanie i doskonalenie umiejętności planowania i przeprowadzenia własnych badań z zakresu literaturoznawstwa osadzonych w kontekście historycznoliterackim, z wykorzystaniem istniejących badań naukowych.
Rozwijanie i doskonalenie umiejętności pisania zaawansowanych tekstów akademickich w języku wiodącym (norweskim/ duńskim / szwedzkim), z uwzględnieniem zarówno wymogów formalnych (prawidłowa struktura i kompozycja pracy, zapis bibliograficzny, zasady cytowania) jak i stylistycznych (stosowanie poprawnych i właściwych struktur językowych) oraz krytycznej oceny własnej pracy.
Rozwijanie umiejętności referowania wyników cudzych i własnych badań, w formie pisemnej (artykuł naukowy, praca dyplomowa) oraz ustnej (prezentacje seminaryjne, wystąpienia konferencyjne).
Cele kształcenia
Kierunek studiów
Poziom przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
Literatura
Andersen, P. T., G. Mose, T. Norheim. (2012). Litterær analyse. En innføring. Oslo: Pax
Aaslestad, P. 1999. Narratologi. En innføring i anvendt fortelleteori. Gyldendal.
Bachmann-Medick, D. 2012. Cultural turns (przeł. Krystyna Krzemieniowa). Oficyna Naukowa.
Bal, M. 2012. Narratologia. Wprowadzenie do teorii narracji. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Berseth, N. (m.fl). (1994). Veier til teksten. Litteraturteori og analysepraksis. Oslo: Cappelen Akademisk Forlag/LNU
Bergsten, S. (red.). 1998. Litteraturvetenskap – en inledning. Studentlitteratur.
Claudi, M. B. (2013). Litteraturteori. Bergen: Fagbokforlaget
Collin, F., Køppe, S. 2006. Humanistisk videnskabsteori. DR Multimedie.
Elleström, L. 2000. Lyrikanalys. En introduktion. Studentlitteratur
Fibiger, J. et al. (red.). 2001. Litteraturens tilgange – metodiske angrebsvinkler. København: Gads Forlag.
Gemzøe, A. (red.). 2002. Fortællingen i Norden efter 1960. Aalborg Universitetsforlag.
Hagen, E. B. (2003). Hva er litteraturvitenskap. Oslo: Universitetsforlaget.
Holmberg, C-G. 2006 Epikanalys. En introduktion. Studentlitteratur.
Horne Kjældgaard, L. et al. (red.). 2013 Litteratur. Introduktion til teori og analyse. Aarhus Universitetsforlag.
Kittang, A. Linneberg, A. Melberg, & H. H. Skei. (1993). Modere litteraturteori. En innføring. Oslo: Universitetsforlaget.
Kittang, A., Aarseth, A. Lyriske strukturer. Innføring i diktanalyse. 4. utgave. Oslo: Universitetsforlaget.
Kleeberg, L. (red.). 1998. Med andra ord. Texter om litterär översättning. Bokförlaget Natur och kultur.
Krysztofiak, M.. 2011. Translatologiczna teoria i pragmatyka przekładu artystycznego. Wydawnictwo Naukowe UAM.
Lund H. 2012. Intermedialitet. Ord, bild och ton i samspel. Studentlitteratur.
Markowski, M. P., Nycz R. (red.). 2002. Kulturowa teoria literatury. Główne pojęcia i problemy. Kraków: Universitas.
Schmidt, P. et al. (red.). 2001. Læsninger i dansk litteratur. T. 1-5. Odense Univeristetsforlag.
Selboe, T. (2015). Hva er en roman. Oslo: Universitetsforlaget
Vold, T. (2019). Å lese verden. Fra imperieblikk og postkolonialisme til verdenslitteratur og økokritikk. Oslo: Universitetsforlaget.
Vulovic, J. 2013, Narrativanalys. Studentlitteratur.
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: